Կապույտի շերտերում արձագանքող կին կերպարն ի հայտ է գալիս որպես հեղուկ հիշողություն՝ միշտ ձևափոխվող, չբռնվող։ Այս գործը մարմնավորում է կնոջ տեսակի անընդհատ շարժունությունը՝ ուժի, փխրունության և մշտական փոխակերպման միջև։
